Prawa pacjenta

[w zakresie udzielanych świadczeń zdrowotnych]

Celem niniejszego dokumentu jest przedstawienie pacjentom najważniejszych informacji dotyczących przysługujących im praw podczas udzielania świadczeń zdrowotnych, w tym świadczeń udzielanych w formie wizyt stacjonarnych oraz telemedycyny.

Zależy nam na tym, aby każdy pacjent miał pełną świadomość swoich praw, zasad udzielania świadczeń zdrowotnych oraz możliwości, jakie przysługują mu w kontakcie z personelem medycznym. Zachęcamy do dokładnego zapoznania się z treścią niniejszej informacji, ponieważ ułatwia ona świadome uczestnictwo w procesie diagnostycznym i leczniczym oraz podejmowanie decyzji dotyczących zdrowia.

W przypadku jakichkolwiek pytań, wątpliwości lub potrzeby uzyskania dodatkowych wyjaśnień dotyczących praw pacjenta, zasad udzielania świadczeń zdrowotnych lub treści niniejszego dokumentu, prosimy o kontakt za pośrednictwem dedykowanej skrzynki poczty elektronicznej:

kontakt@moc.health  

Jesteśmy otwarci na pytania i zależy nam na tym, aby wszystkie kwestie związane z udzielaniem świadczeń zdrowotnych były dla pacjentów jasne, zrozumiałe i transparentne.

§ 1.

PRAWO DO ŚWIADCZEŃ ZDROWOTNYCH

  1. Warunkiem udzielenia świadczenia zdrowotnego w formie Teleporady jest weryfikacja tożsamości pacjenta przed jej rozpoczęciem. Weryfikacja przeprowadzana jest w celu zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta oraz prawidłowości dokumentacji medycznej i następuje poprzez podanie przez pacjenta imienia, nazwiska, numeru PESEL lub daty urodzenia.

Ważne dla Ciebie: Podanie danych umożliwiających weryfikację tożsamości jest niezbędne do udzielenia Teleporady. Brak możliwości zweryfikowania tożsamości pacjenta może stanowić podstawę do odmowy udzielenia świadczenia zdrowotnego w tej formie, w szczególności gdy jest to uzasadnione wymogami bezpieczeństwa medycznego lub przepisami prawa. W takim przypadku lekarz może zaproponować wizytę stacjonarną jako alternatywną formę udzielenia świadczenia.

  1. Każdy pacjent ma prawo do świadczeń zdrowotnych odpowiadających wymaganiom aktualnej wiedzy medycznej, niezależnie od tego, czy są one udzielane w formie wizyty stacjonarnej, czy Teleporady. Świadczenia te powinny być realizowane w warunkach spełniających wymagania fachowe i organizacyjne określone w przepisach prawa, z poszanowaniem zasad etyki zawodowej. 

Ważne dla ciebie: 

Oznacza to, że także w trakcie Teleporady lekarz ma obowiązek działać zgodnie z aktualnymi standardami medycznymi, z należytą starannością oraz w najlepiej pojętym interesie pacjenta. Telemedycyna nie obniża standardu leczenia ani odpowiedzialności personelu medycznego.

  1. Pacjent ma prawo do takiej formy konsultacji (wizyta stacjonarna lub Teleporada), która zapewnia odpowiednią jakość i bezpieczeństwo opieki zdrowotnej.

Ważne dla ciebie: 

Oznacza to, że lekarz, po wstępnej ocenie stanu zdrowia pacjenta, decyduje o zasadności udzielenia świadczenia w formie telemedycznej albo o konieczności wizyty osobistej, badań dodatkowych lub skierowania pacjenta do innego podmiotu leczniczego.

  1. Pacjent ma prawo zgłosić w trakcie Teleporady żądanie zasięgnięcia opinii innego lekarza lub zwołania konsylium lekarskiego.

Ważne dla ciebie: 

Oznacza to, że również podczas konsultacji zdalnej pacjent może poprosić o dodatkową opinię medyczną, w szczególności w przypadku wątpliwości diagnostycznych lub leczniczych. W przypadku usług komercyjnych nie wyłącza to dodatkowej odpłatności.

  1. Żądanie pacjenta oraz ewentualna odmowa lekarza są odnotowywane w dokumentacji medycznej, niezależnie od formy udzielenia świadczenia.

Ważne dla ciebie: 

Oznacza to, że przebieg Teleporady, zgłoszone żądania oraz decyzje lekarza podlegają dokumentowaniu na takich samych zasadach jak wizyta stacjonarna.

  1. Pacjent ma prawo do natychmiastowego udzielenia świadczeń zdrowotnych w przypadku zagrożenia zdrowia lub życia.

Ważne dla ciebie: 

Oznacza to, że Teleporada nie zastępuje pomocy doraźnej. W sytuacjach nagłych lekarz może niezwłocznie zalecić wezwanie pogotowia ratunkowego, zgłoszenie się do szpitalnego oddziału ratunkowego albo bezpośredni kontakt z innym podmiotem udzielającym pomocy w trybie pilnym.

§ 2

PRAWO DO INFORMACJI O PRAWACH PACJENTA

  1. Pacjent, w tym małoletni, który ukończył 16 lat, lub jego przedstawiciel ustawowy, ma prawo do uzyskania lub rezygnacji z uzyskania przystępnej informacji o stanie zdrowia, rozpoznaniu, proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych i leczniczych, przewidywanych następstwach ich zastosowania albo zaniechania, wynikach leczenia oraz rokowaniu.

Ważne dla Ciebie:

Pacjent ma prawo uzyskać informacje dotyczące swojego leczenia oraz jego możliwych skutków, a także prawo zadecydować, że nie chce w danym momencie otrzymywać szczegółowych informacji. Informacje powinny być przekazywane w sposób zrozumiały, dostosowany do wieku pacjenta, jego stanu zdrowia oraz możliwości percepcyjnych.

  1. Pacjent ma prawo żądać, aby osoba wykonująca zawód medyczny nie udzielała mu informacji, o których mowa powyżej, w zakresie zgodnym z posiadanymi przez tę osobę uprawnieniami. Po uzyskaniu informacji pacjent ma prawo przedstawić osobie wykonującej zawód medyczny swoje zdanie w tym zakresie.

Ważne dla Ciebie:

Pacjent może zastrzec, że nie chce otrzymywać określonych informacji medycznych. Jeżeli jednak zdecyduje się je uzyskać, ma prawo zadawać pytania, zgłaszać wątpliwości oraz wyrażać swoje stanowisko co do dalszego postępowania diagnostycznego lub leczniczego.

  1. Pacjent ma prawo do informacji na temat udzielanych świadczeń zdrowotnych, w szczególności informacji dotyczących stosowanych metod diagnostycznych lub terapeutycznych oraz jakości i bezpieczeństwa tych metod.

Ważne dla Ciebie:

Pacjent ma prawo wiedzieć, jakie metody diagnostyczne lub lecznicze są stosowane, jaki jest ich cel oraz czy są one uznawane za bezpieczne i skuteczne. Dotyczy to zarówno świadczeń udzielanych w formie wizyty stacjonarnej, jak i Teleporady.

  1. Lekarz realizują obowiązek informacyjny zgodnie z przepisami prawa oraz zasadami etyki zawodowej, w szczególności w sposób rzetelny, zrozumiały i z poszanowaniem godności pacjenta.

Ważne dla Ciebie:

Informacje dotyczące stanu zdrowia pacjenta powinny być przekazywane w sposób spokojny, rzetelny i taktowny. Lekarz ma obowiązek uwzględniać dobro pacjenta oraz umożliwić mu świadomy udział w podejmowaniu decyzji dotyczących leczenia.

  1. W przypadku udzielania świadczeń zdrowotnych w formie telemedycyny pacjent ma prawo do informacji o zakresie, możliwościach i ograniczeniach tej formy świadczeń.

Ważne dla Ciebie:

Teleporada umożliwia zdalny kontakt z lekarzem, jednak nie zawsze pozwala na pełną ocenę stanu zdrowia. Jeżeli z medycznego punktu widzenia konieczna jest wizyta stacjonarna, badania dodatkowe lub pilna pomoc, pacjent zostanie o tym poinformowany oraz otrzyma wskazówki dotyczące dalszego postępowania.

  1. Pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy ma prawo wnieść sprzeciw wobec opinii albo orzeczenia lekarskiego wydanego w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych, jeżeli opinia lub orzeczenie to ma wpływ na prawa lub obowiązki pacjenta wynikające z przepisów prawa.

Ważne dla Ciebie: Sprzeciw wnosi się do Komisji Lekarskiej działającej przy Rzeczniku Praw Pacjenta, za jego pośrednictwem, w terminie 30 dni od dnia wydania opinii albo orzeczenia. Sprzeciw wymaga uzasadnienia. Komisja Lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie, nie później niż w terminie 30 dni od dnia wniesienia sprzeciwu. Postępowanie przed Komisją Lekarską jest wolne od opłat. Prawo do wniesienia sprzeciwu dotyczy zarówno orzeczeń wydanych podczas wizyty stacjonarnej, jak i wydanych w ramach Teleporady.

§ 3. 

OGRANICZENIA ŚWIADCZEŃ ZDROWOTNYCH UDZIELANYCH W FORMIE TELEMEDYCYNY

  1. Telemedycyna stanowi formę udzielania świadczeń zdrowotnych, która nie w każdej sytuacji pozwala na pełną ocenę stanu zdrowia pacjenta. Zakres świadczenia udzielanego w formie Teleporady jest uzależniony od możliwości przeprowadzenia rzetelnego wywiadu medycznego oraz oceny zgłaszanych objawów na odległość.

  2. Świadczenia udzielane w formie telemedycyny opierają się w szczególności na informacjach przekazywanych przez pacjenta. Brak możliwości przeprowadzenia bezpośredniego badania fizykalnego może ograniczać zakres diagnozy, leczenia lub dalszych zaleceń medycznych.

  3. Lekarz może odmówić udzielenia świadczenia zdrowotnego w formie telemedycyny, jeżeli z medycznego punktu widzenia nie jest możliwe bezpieczne lub rzetelne udzielenie świadczenia w tej formie. W takim przypadku lekarz może zalecić wizytę stacjonarną, wykonanie badań diagnostycznych lub kontakt z innym podmiotem leczniczym.

  4. Telemedycyna nie zastępuje bezpośredniej pomocy medycznej w stanach nagłych, w szczególności w sytuacjach zagrożenia zdrowia lub życia. W takich przypadkach pacjent może zostać poinformowany o konieczności niezwłocznego wezwania zespołu ratownictwa medycznego, zgłoszenia się do szpitalnego oddziału ratunkowego albo skorzystania z innej formy pomocy doraźnej.

  5. Zakres świadczeń możliwych do udzielenia w formie telemedycyny może być ograniczony przepisami prawa, aktualną wiedzą medyczną oraz zasadami etyki zawodowej. Skuteczność i bezpieczeństwo świadczeń udzielanych na odległość zależą również od rzetelności, kompletności i prawdziwości informacji przekazywanych przez pacjenta.

  6. W trakcie udzielania świadczeń zdrowotnych w formie Teleporady lekarz może korzystać z narzędzi informatycznych wspierających sporządzanie dokumentacji medycznej, w szczególności narzędzi służących do technicznego utrwalania i porządkowania informacji przekazywanych w trakcie konsultacji, w tym do automatycznego tworzenia transkryptu z rozmowy.

Narzędzia te mają charakter wyłącznie pomocniczy i są stosowane w celu:

  • rzetelnego i kompletnego sporządzenia dokumentacji medycznej,

  • ograniczenia ryzyka pominięcia istotnych informacji medycznych,

  • umożliwienia lekarzowi skupienia się na rozmowie z Pacjentem i procesie diagnostyczno-terapeutycznym.

Przetwarzanie treści rozmowy odbywa się wyłącznie w zakresie niezbędnym do sporządzenia dokumentacji medycznej, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w szczególności z RODO oraz przepisami regulującymi prowadzenie dokumentacji medycznej.

§ 4.

PRAWO DO ZGŁASZANIA DZIAŁAŃ NIEPOŻĄDANYCH PRODUKTÓW LECZNICZYCH

  1. Pacjent, jego przedstawiciel ustawowy albo opiekun faktyczny ma prawo zgłosić działanie niepożądane produktu leczniczego osobom wykonującym zawód medyczny, a także bezpośrednio:

  1. Prezesowi Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, albo 

  2. podmiotowi odpowiedzialnemu za wprowadzenie produktu leczniczego do obrotu, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2025 r., poz. 750 ze zm.).

  1. Zgłaszanie działań niepożądanych służy poprawie bezpieczeństwa stosowania produktów leczniczych oraz monitorowaniu ich skuteczności i możliwych ryzyk. Zgłoszenie może dotyczyć każdego podejrzewanego działania niepożądanego, niezależnie od jego nasilenia.

§ 5.

PRAWO DO TAJEMNICY INFORMACJI

  1. Pacjent ma prawo do zachowania w tajemnicy przez osoby wykonujące zawód medyczny wszelkich informacji dotyczących jego osoby, które zostały uzyskane w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych lub wykonywaniem czynności medycznych. Prawo to obejmuje w szczególności informacje o stanie zdrowia, rozpoznaniu, przebiegu leczenia, rokowaniu oraz inne dane dotyczące życia osobistego pacjenta.

  2. Osoby wykonujące zawód medyczny są zobowiązane do zachowania tajemnicy informacji związanych z pacjentem zarówno w trakcie udzielania świadczeń zdrowotnych, jak i po ich zakończeniu. Obowiązek zachowania tajemnicy obowiązuje również po śmierci pacjenta. Ujawnienie informacji objętych tajemnicą po śmierci pacjenta może nastąpić wyłącznie za zgodą osoby bliskiej, chyba że inna osoba bliska zgłosi sprzeciw wobec takiego ujawnienia.

  3. Prawo do zachowania tajemnicy informacji nie ma charakteru bezwzględnego i w ściśle określonych przypadkach może podlegać ograniczeniom przewidzianym w przepisach prawa. Obowiązek zachowania tajemnicy nie ma zastosowania w szczególności wtedy, gdy:

  1. ujawnienie informacji jest wymagane na podstawie przepisów ustawowych, co oznacza sytuacje, w których obowiązek przekazania określonych informacji wynika wprost z przepisów prawa, w szczególności na żądanie uprawnionych organów lub instytucji, takich jak sądy, prokuratura, organy ścigania, Narodowy Fundusz Zdrowia lub inne podmioty upoważnione ustawowo; w takich przypadkach zakres ujawnianych informacji jest ograniczony wyłącznie do danych niezbędnych do realizacji obowiązku wynikającego z przepisów prawa,

  2. zachowanie tajemnicy mogłoby stanowić zagrożenie dla życia lub zdrowia pacjenta albo innych osób,

  3. pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy wyraził zgodę na ujawnienie informacji objętych tajemnicą,

  4. zachodzi konieczność przekazania niezbędnych informacji innym osobom wykonującym zawód medyczny, które uczestniczą w udzielaniu świadczeń zdrowotnych pacjentowi,

  5. informacje są przekazywane w związku z postępowaniem prowadzonym przed wojewódzką komisją do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych.

  1. Ujawnienie informacji następuje wyłącznie w zakresie niezbędnym do realizacji celu udzielania świadczeń zdrowotnych, z zachowaniem zasad proporcjonalności, bezpieczeństwa danych oraz poszanowania godności i prywatności pacjenta. Pacjent przyjmuje do wiadomości, że w trakcie udzielania świadczeń zdrowotnych dostęp do danych medycznych, w tym informacji dotyczących wizyty, dokumentacji medycznej oraz czynności organizacyjnych z nią związanych, mogą uzyskać poza lekarzem, inne osoby współpracujące z podmiotem leczniczym, w szczególności asystenci medyczni oraz personel pomocniczy lub administracyjny, działający na rzecz i pod nadzorem podmiotu leczniczego. Dostęp ten ma charakter ściśle ograniczony, obejmuje wyłącznie dane niezbędne do wykonania powierzonych czynności i jest realizowany wyłącznie przez osoby upoważnione, zobowiązane do zachowania tajemnicy oraz przeszkolone w zakresie ochrony danych osobowych i tajemnicy medycznej, z zastosowaniem odpowiednich środków technicznych i organizacyjnych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

§ 6.

PRAWO DO WYRAŻENIA ZGODY NA UDZIELENIE ŚWIADCZEŃ ZDROWOTNYCH

  1. Pacjent ma prawo do wyrażenia zgody na udzielenie określonych świadczeń zdrowotnych albo do odmowy takiej zgody, po uprzednim uzyskaniu informacji w zakresie określonym w § 2. Zgoda pacjenta powinna być świadoma, dobrowolna i oparta na rzetelnej informacji, co oznacza, że pacjent rozumie, na jakie badanie lub leczenie się zgadza albo czego odmawia, zna cel planowanego postępowania, możliwe korzyści i ryzyka oraz dostępne alternatywy, a decyzję podejmuje samodzielnie, bez przymusu, nacisku lub presji ze strony innych osób, na podstawie informacji przekazanych w sposób jasny, zrozumiały i zgodny z aktualną wiedzą medyczną.

  2. Pacjent, w tym małoletni, który ukończył 16 lat, ma prawo do wyrażenia zgody na przeprowadzenie badania lub udzielenie innych świadczeń zdrowotnych. Prawo to przysługuje również przedstawicielowi ustawowemu pacjenta małoletniego, całkowicie ubezwłasnowolnionego lub niezdolnego do świadomego wyrażenia zgody. W przypadku braku przedstawiciela ustawowego prawo wyrażenia zgody, w odniesieniu do badania, może wykonać opiekun faktyczny.

  3. Pacjent małoletni, który ukończył 16 lat, osoba ubezwłasnowolniona albo pacjent chory psychicznie lub z niepełnosprawnością intelektualną, jeżeli dysponuje dostatecznym rozeznaniem, ma prawo wyrazić sprzeciw wobec udzielenia świadczenia zdrowotnego, nawet jeżeli zgodę wyraził przedstawiciel ustawowy lub opiekun faktyczny. W takim przypadku udzielenie świadczenia zdrowotnego wymaga zezwolenia sądu opiekuńczego.

  4. W przypadku zastosowania metod diagnostycznych lub leczniczych stwarzających podwyższone ryzyko dla pacjenta zgoda wymaga formy pisemnej. Jeżeli zgoda jest wyrażana za pośrednictwem Internetowego Konta Pacjenta, o którym mowa w art. 7a ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia, albo przy użyciu podpisu osobistego, do jej udzielenia wymagana jest forma dokumentowa. Do wyrażania zgody oraz sprzeciwu stosuje się odpowiednio zasady dotyczące pacjentów i ich przedstawicieli.

  5. Pacjent ma prawo w każdej chwili cofnąć wyrażoną zgodę na udzielenie świadczenia zdrowotnego. Cofnięcie zgody podlega odnotowaniu w dokumentacji medycznej.

§ 7.

PRAWO DO POSZANOWANIA INTYMNOŚCI I GODNOŚCI PACJENTA

  1. Pacjent ma prawo do poszanowania intymności i godności, w szczególności w czasie udzielania mu świadczeń zdrowotnych, niezależnie od tego, czy są one realizowane w formie wizyty stacjonarnej, czy w formie telemedycyny.

  2. Pacjent ma prawo do leczenia bólu, zgodnie z aktualną wiedzą medyczną i możliwościami terapeutycznymi, z uwzględnieniem jego stanu zdrowia oraz charakteru udzielanych świadczeń. Prawo to obejmuje również obowiązek uwzględnienia przez osobę wykonującą zawód medyczny zgłaszanych przez pacjenta dolegliwości bólowych, ich oceny oraz, w miarę możliwości, zaproponowania odpowiedniego postępowania, także w trakcie Teleporady. W przypadku, gdy skuteczne leczenie bólu wymaga bezpośredniego badania lub interwencji, pacjent może zostać skierowany na wizytę stacjonarną lub do innego podmiotu leczniczego.

  3. Na życzenie pacjenta przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych może być obecna osoba bliska, o ile nie stoi to w sprzeczności z bezpieczeństwem zdrowotnym pacjenta, innymi pacjentami lub obowiązującymi przepisami. W przypadku telemedycyny obecność osoby bliskiej podczas Teleporady jest dopuszczalna za zgodą pacjenta.

  4. Osoba wykonująca zawód medyczny może odmówić obecności osoby bliskiej przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych, jeżeli istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia zagrożenia epidemicznego, ryzyko naruszenia bezpieczeństwa zdrowotnego pacjenta lub gdy obecność tej osoby mogłaby utrudnić prawidłowe udzielenie świadczenia. W przypadku świadczeń udzielanych w formie telemedycyny odmowa może nastąpić również wtedy, gdy obecność osoby trzeciej uniemożliwia swobodną rozmowę z pacjentem lub narusza poufność informacji. Odmowa obecności osoby bliskiej jest każdorazowo odnotowywana w dokumentacji medycznej.

  5. W przypadku udzielania świadczeń zdrowotnych w formie telemedycyny, pacjent ma prawo do poszanowania swojej prywatności również w zakresie obrazu i dźwięku. Teleporada powinna być prowadzona w sposób zapewniający poufność rozmowy, a wykorzystanie kamery lub mikrofonu odbywa się wyłącznie w zakresie niezbędnym do udzielenia świadczenia zdrowotnego. Pacjent ma prawo do uzyskania informacji, czy w danym przypadku konieczne jest włączenie kamery, a także do zgłoszenia ograniczeń technicznych lub potrzeby zmiany formy kontaktu. Jeżeli brak obrazu lub dźwięku uniemożliwia rzetelną ocenę stanu zdrowia pacjenta, osoba wykonująca zawód medyczny może zalecić wizytę stacjonarną lub inną właściwą formę udzielenia świadczenia.

§ 8.

PRAWO DO DOKUMENTACJI MEDYCZNEJ

  1. Pacjent ma prawo do dostępu do dokumentacji medycznej dotyczącej jego stanu zdrowia oraz udzielonych mu świadczeń zdrowotnych. Prawo to obejmuje zarówno dokumentację prowadzoną w postaci papierowej, jak i elektronicznej, niezależnie od formy udzielania świadczeń zdrowotnych, w tym świadczeń udzielanych w ramach telemedycyny.

  2. Dokumentacja medyczna jest udostępniana pacjentowi, jego przedstawicielowi ustawowemu albo osobie upoważnionej przez pacjenta. Po śmierci pacjenta dokumentacja medyczna jest udostępniana osobie upoważnionej przez pacjenta za życia lub osobie, która w chwili zgonu pacjenta była jego przedstawicielem ustawowym, o ile przepisy prawa nie stanowią inaczej.

  3. Dokumentacja medyczna jest udostępniana w jednej lub kilku z następujących form:

  1. do wglądu, w tym również w siedzibie podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych,

  2. poprzez sporządzenie wyciągów, odpisów, kopii lub wydruków,

  3. poprzez wydanie oryginału za potwierdzeniem odbioru i z zastrzeżeniem jego zwrotu po wykorzystaniu, na żądanie organów władzy publicznej lub sądów powszechnych, a także w przypadku, gdy zwłoka w wydaniu dokumentacji mogłaby spowodować zagrożenie życia lub zdrowia pacjenta,

  4. za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, w sposób zapewniający bezpieczeństwo danych i ochronę prywatności pacjenta,

  5. na informatycznym nośniku danych.

  1. Dokumentacja medyczna prowadzona w postaci papierowej może zostać udostępniona także poprzez sporządzenie jej kopii w formie odwzorowania cyfrowego (skanu) oraz przekazanie w formie elektronicznej lub na informatycznym nośniku danych, na żądanie pacjenta albo innych uprawnionych organów lub podmiotów, jeżeli przewiduje to regulamin organizacyjny podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych.

  2. Udostępnienie dokumentacji medycznej następuje bez zbędnej zwłoki, w terminach określonych przepisami prawa, z poszanowaniem prawa pacjenta do ochrony danych osobowych oraz poufności informacji medycznych.

  3. Pacjent ma prawo do uzyskania dokumentacji medycznej również w związku ze świadczeniami udzielanymi w formie telemedycyny, w szczególności obejmującej zapisy wywiadu medycznego, zaleceń, recept, skierowań oraz innych informacji istotnych dla procesu diagnostycznego lub terapeutycznego.

  4. Udostępnienie dokumentacji medycznej odbywa się w sposób zapewniający integralność, kompletność i autentyczność danych, a także zabezpieczenie przed dostępem osób nieuprawnionych. W przypadku udostępniania dokumentacji w formie elektronicznej stosowane są rozwiązania techniczne i organizacyjne zgodne z obowiązującymi przepisami prawa.

§ 9.

RZECZNIK PRAW PACJENTA

Pacjent ma prawo zwrócić się do Rzecznika Praw Pacjenta w każdym przypadku naruszenia jego praw, niezależnie od tego, czy świadczenie zdrowotne zostało udzielone w formie wizyty stacjonarnej, czy Teleporady.

Rzecznik Praw Pacjenta jest centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach ochrony praw pacjenta, powołanym na podstawie ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Do jego zadań należy prowadzenie postępowań wyjaśniających w sprawach indywidualnych, wydawanie opinii oraz podejmowanie działań mających na celu ochronę praw pacjentów.

Dane kontaktowe Rzecznika Praw Pacjenta:

  • adres: ul. Płocka 11/13, 01-231 Warszawa

  • bezpłatna infolinia: 800 190 590 (czynna w dni robocze w godzinach 8:00–18:00)

  • e-mail: kancelaria@rpp.gov.pl

  • strona internetowa: www.rpp.gov.pl

Ważne dla Ciebie: Złożenie skargi do Rzecznika Praw Pacjenta jest bezpłatne. Pacjent może zwrócić się do Rzecznika bezpośrednio, bez wcześniejszego wyczerpania innych trybów odwoławczych. Skarga może być złożona w formie pisemnej, elektronicznej lub ustnie – także telefonicznie za pośrednictwem bezpłatnej infolinii. Skarga nie musi dotyczyć błędu medycznego – może obejmować każde naruszenie praw wynikających z ustawy o prawach pacjenta, w tym naruszenie prawa do informacji, tajemnicy lekarskiej, poszanowania godności lub dostępu do dokumentacji medycznej.

§ 10. 

PODSTAWY PRAWNE

  1. W sprawach nieuregulowanych niniejszym dokumentem zastosowanie mają powszechnie obowiązujące przepisy prawa, a w szczególności:

  1. ustawa z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta

(Dz.U. z 2024 r., poz. 581 ze zm.), regulująca w szczególności prawa pacjenta, zasady udzielania informacji, wyrażania zgody, dostęp do dokumentacji medycznej oraz kompetencje Rzecznika Praw Pacjenta,

  1. ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2025 r., poz. 450 ze zm.), określająca zasady wykonywania działalności leczniczej, organizację podmiotów leczniczych oraz warunki udzielania świadczeń zdrowotnych,

  2. ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz.U. z 2026 r., poz. 37 ze zm.), regulująca zasady wykonywania zawodu lekarza i lekarza dentysty, w tym obowiązki informacyjne, zasady uzyskiwania zgody pacjenta oraz odpowiedzialność zawodową,

  3. Kodeks Etyki Lekarskiej, uchwalony uchwałą Nadzwyczajnego XVI Krajowego Zjazdu Lekarzy z dnia 18 maja 2024 r., obowiązujący od dnia 1 stycznia 2025 r., określający zasady etyki zawodowej lekarzy, w szczególności obowiązek działania zgodnie z aktualną wiedzą medyczną, z poszanowaniem godności, autonomii i praw pacjenta.